Zbiór felietonów znanego i nadzwyczaj lubianego autora, będących kontynuacją pierwszej części książki wydanej pod tym samym tytułem. „Ojciec Leon zadaje niewygodne pytania, prowokuje, zmusza do refleksji, ale przede wszystkim tłumaczy. Dowiadujemy się między innymi, kim byli święci, do których się modlimy, ale też dlaczego się do Nich modlimy. Jak powinniśmy postępować w danym okresie liturgicznym czy podczas kolejnego święta, ale i dlaczego właśnie tak. Trzeba nadmienić, że wszystkie te felietony na kilometr zalatują „Leonowym duchem” – niepoprawnym Bożym optymizmem”. (…) Przemyślenia Leonowe nie powtarzają się, choć powielają się zasadnicze tematy rozważań w części pierwszej i drugiej. Większość felietonów zaczyna się, można powiedzieć, „luźną dygresją” – kilka zdań wprowadzenia, zanim dane nam będzie przejść do zasadniczej części tekstu. Czytając je, zawsze zastanawiałem się, jaka będzie końcówka. Nie bez przyczyny: Ojciec Leon każdy z tekstów kończy czymś w rodzaju osobistego apelu – czasem życzeniem wypowiedzianym wprost, czasem retorycznym pytaniem, czasem modlitewną prośbą, a nierzadko jakimś na pozór banalnym stwierdzeniem, którego sens dociera do czytelnika po czasie i zastanowieniu." M. Polus